wetenschappelijk schrijven, Jens

JENS 

Jens, een mens, een persóón heb ik nooit bewonderd. Wel eigenschappen. Ik ben opgegroeid met het idee dat je vooral gewoon moet doen, niet opvallen, niet op anderen letten. Pas nu mij om dit essay wordt gevraagd realiseer ik mij dat. Boeiende complete personen die bewonderd zouden kunnen worden. Een totaal van karakter, eigenschappen, hebbelijkheden, idealen, een leuk uiterlijk misschien? En dan, wat ik fijn vind hoeft een ander niet zo te ervaren.Het gaat dus om mijn waarheid, mijn beleving, mijn samengestelde wensen over een fictieve collega. Een van wie ik het prettig zou vinden als hij (!) bestaat.Ik denk er ook bij dat het een zij-instromer zou kunnen zijn. Die op wat oudere leeftijd, dit vak heeft ontdekt. Pril enthousiasme, mét levenservaring. Andere kanten van het leven hebben meegemaakt. Daardoor relativerend en andere ervaringen/ zienswijzen inbrengend.Iemand die past op onze zwarte school, in een van de 40 “Vogelaar-wijken”. Ik besluit er zelf een samen te stellen. Ik noem hem Jens. 

Energieke Jens.
Jens is een jonge man. Eind 40. Hij is energiek en eigenlijk zie ik hem nooit balend onderuitgezakt op de bank hangen, in de personeelskamer. Hij is niet zo iemand die vindt dat een ander altijd met hem mee moet doen. Jens blijft reëel. Hij weet dat hij die energie heeft en dat, dat niet voor elke andere persoon geldt. Hij legt de ander daarmee geen meedoen-verplichting op. Doordat hij zo energiek is, pakt hij veel klusjes spontaan op. De doos die naar boven moet, blijkt daar ineens te zijn. De zware kast die verschoven moet worden, die hyperactieve leerling die hij even op komt halen om een rondje plein te gaan rennen. Even tussendoor zijn neus om de hoek van de klas steken om te horen hoe het met je gaat. 

De klas van Jens.
Jens heeft zijn eigen klas goed op orde. Hij lijkt daar weinig voor te moeten doen. Hij kijkt eens rond en de kinderen zijn stil. Zijn klas werkt ook heel zelfstandig. Zijn groep 8 is echt een voorbeeldklas geworden.De kinderen hebben het leuk met elkaar en zijn ook sociaal naar de rest van de school toe. De klas van Jens zal ook vast een goede musical neerzetten straks. Jens krijgt hen overal toe gemotiveerd. Jens stuurt ook kinderen naar mijn klas af en toe. Bijvoorbeeld als hij heeft gezien dat mijn kids druk, ruziënd binnenkomen of hij heeft gezien dat ik me niet lekker voel. De kinderen uit zijn klas komen dan helpen, met een van de vakken, met individuele kinderen. Ze doen dat op een ouderwetse schoolmeester manier. Mijn leerlingen accepteren en waarderen dat. De huidige groep 7 kijkt de kunst af en wacht verlangend en een beetje ongeduldig op hun kansen, straks in groep 8 bij meester Jens. 

Teamlid Jens.
Jens domineert niet in het team. Hij is niet opvallend aanwezig in vergaderingen, besluitvormingsprocessen, discussies. Hij is niet iemand die praat om het praten, breedsprakig of wijdlopig is. Als hij het eens is met de vorige spreker beaamd hij dat gewoon, zonder diens woorden te herhalen of het punt naar zich zelf toe te trekken. Als ik (of een ander) een standpunt inneem of een vergaderpunt inbreng, weet ik dat hij echt luistert. Zonder vooroordeel, mening, afkeuring of opgedregde oude koeien. Hij luistert open minded en gaat dán pas zijn mening vormen. Vaak door eerst dóór te vragen of verduidelijksvragen te stellen.  

Jens en de ouders van leerlingen.
Hij heeft wel eens ruzie met enkele ouders van zijn leerlingen. Dit is dan als hij vindt dat die ouders meer moeten loslaten / toevertrouwen, maar wel de eindcontrole dienen te blijven houden. Een aantal ouders van onze school laten hun kinderen vaak tot laat op straat zwerven. Hebben dan geen idee wat zij uitvoeren.Eenmaal thuis worden ze weer als kleine kinderen behandeld. In hun cultuur mogen de kinderen geen eigen mening laten horen, geen eigen keus bepalen. Thuis zitten ze in een keurslijf, vooral de meisjes, op straat is er geen enkel zicht of controle op.Hij roept deze ouders naar school om met hem te komen praten. Ouders laten zich door hem de les lezen. Accepteren dat. 

Jens en zijn Emotionele Quotiënt.
Jens is erg sociaal. Hij is vaak de eerste die aandacht aan een verjaardag besteedt. Hij merkt veranderingen bij iemand op, en zegt daar iets aardigs over. Het valt Jens op als iets niet zo lekker gaat. Laat dan merken dat hij ervan af weet. Hij wéét het als iemand ziek is. Jens  is altijd diegene die, zeker, een kaartje of een mailtje stuurt. Je voelt je gezien en gewaardeerd door hem.Hij bindt anderen aan zich door zijn losse spontane manier van doen. Elk contact met hem is steeds weer waardevol. Herkenning, warm, aandachtsvol. Hij toont zich blij je te zien. Een werkgroep waarvoor Jens zich ook heeft aangemeld, zit zo vol. Ieder wil met hem samenwerken. Het gaat ook goéd als Jens zich er bij aansluit. Jens zit nog niet zo lang in het onderwijs. Werkte hiervoor in verschillende sociale velden. Hij heeft een brede algemene kennis en heeft veel grote reizen gemaakt. Gelukkig is hij niet bang te zeggen dat hij iets (nog) niet weet.  

Zwakke punten van Jens.
Een zwakke plek van Jens is de administratieve onderbouwing van zijn acties. De schriftelijke verantwoording over zijn leerlingen.Ook is hij een verzameldier. Alles kan hij vast wel ooit gebruiken of is interessant voor zijn kids. Zijn klas groeit dicht en de muren hangen overvol. 

Conclusie.
Gaandeweg het schrijven bemerkte ik dat ik over een collega schreef. Onbewust een écht persoon gevonden die ik bewonder. Deze Jens is voor mij een supermeester. Hij krijgt door zijn persoonlijkheid veel voor elkaar bij de kinderen en voor zijn kinderen. Hij staat klaar voor hen, en ook voor zijn collega’s. Jens is nu al bijna een jaar ziek. Hij is langzaam herstellende van een grote operatie. Het is de vraag of hij terug zal keren. Dit soort vakkunstenaars zijn uitzonderlijk volgens mij. Ik ken geen ander. Ook niet (zeker niet) uit mijn eigen schooltijd. Jens zou als voorbeeld kunnen dienen voor een pedagogisch sensitief persoon. Dat zit in hem, hij heeft dat niet hoeven leren. En ik heb bewuster naar (zijn) pedagogische kwaliteiten leren kijken door het schrijven van dit stukje.        

Aanbeveling?!
Hoort dit gedrag, deze insteek, bij zij-instromers? Hoe zit dat bij andere zij-instromers. Hebben zij bepaalde kenmerken in zich, waardoor zij verschillen van collega´s? Voelen zij zich juist door die persoonlijke kenmerken, aangetrokken door het onderwijs? Jens met deze, door mij zo gewaardeerde, kenmerken, wordt ook door anderen gewaardeerd. Door zijn leerlingen, ouders, andere collega´s. Deze kwaliteiten zie ik in hem; enthousiasme, energie, empathie, daadwerkelijk steun kunnen bieden, praktisch inzicht, relativerend vermogen, motiverend, leidend, socialiserend, verantwoordelijkheid nemend. Jens is een meester die je, je later nog zal herinneren. Iemand die er toe doet in je schooljaren. Iemand die maakt dat je in jezelf gaat geloven. Ik wens veel leerlingen, en vooral de onze, deze meester toe. Is het nu zo dat mensen die na een eerste carrière, alsnog de PABO gaan doen, andere persoonlijke eigenschappen hebben als jongeren die doorstromen van school (in de klas) naar school(voor de klas)? En wat maakt dat ze die switch maken? Was het dan al een eerder ontstane- nog onvervulde-  wens? Is de wens tot omscholen uit onvrede met de eerste carrière ontstaan?Is het idealisme; na een baan gericht op geld verdienen, nu meer op de méns gericht werken?Heeft het te maken met ouder worden en zelf kinderen krijgen?